Tydzień temu opisałem Wam, czym są znaki korektorskie. Były to symbole dotyczące znaków, wyrazów, interpunkcji i odstępów. Dziś pora na kilka oznaczeń technicznych.

Oto nasz przykładowy tekst. Ci z Was, którzy śledzą wpisy na blogu, powinni bezbłędnie wskazać, z której notki pochodzi.

Symbole korektorskie o charakterze technicznym

Zajmijmy się poszczególnymi fragmentami, w których nagromadziłem błędy i ich oznaczenia. W pierwszej linijce widzimy znak wprowadzenia wcięcia, w drugiej — zmianę kolejności wyrazów, natomiast w trzeciej — zmianę kolejności liter (tzw. czeski błąd, czyli zamiana kolejności liter powstała przy pisaniu na klawiaturze; często zdarza mi się napisać wszytsko zamiast wszystko, ponieważ palec szybciej wstukuje klawisz T niż S).

Jeśli między wierszami (akapitami) jest zbyt duży odstęp (światło), oznaczamy to znakiem redukcji odstępu:

[Gdyby światło było za małe, wprowadzilibyśmy znak zwiększenia odstępu — wówczas zaokrąglenie byłoby nie do wewnątrz, a na zewnątrz].

Znak wyrównania wiersza wprowadzamy w ten sposób:

Czasem potrzeba zmienić wyróżnienie, na przykład z pogrubienia lub rozstrzelenia na kursywę, wtedy podkreślamy wyróżniony tekst, a na marginesie ponawiamy podkreślenie i wpisujemy, jaki sposób wyróżnienia tekstu powinien się znaleźć po poprawce:

Połączenie wierszy sygnalizujemy w ten sposób:

Jeśli korektor wycofa się z jakiejś poprawki, przekreśla ją na marginesie, a w tekście podkreśla kropkami lub krótkimi kreskami:

Widać więc, że znaki korektorskie tego typu wymagają ogromnej precyzji oznaczania, a osoba nanosząca poprawki musi dokładnie je odczytać i poprawnie wprowadzić do tekstu. Dlatego w przypadku zamiany kolejności słów oznacza się nie tylko te, które zamianie podlegają, ale także sąsiadujące — żeby nie pozostawiać wątpliwości.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *